Βυζαντινή Ιστορία

Κατά την Ρωμαική και Βυζαντινή περίοδο το νησί βρισκόταν σε παρακμή. Χρησιμοποιήθηκε ως μέρος εξορίας απο τους Βυζαντινούς. Μετά την Αλωση της Κωνσταντινούπολης απο τους Φράγκους, το νησί ήταν ενωμένο με το Δουκάτο της Νάξου και μετά πέρασε στην κυβερνεία του Γκύζη στα χρόνια του Αυτοκράτορα Μιχαήλ H' Παλαιολόγου και ήταν στην κατοχή του εως το 1453 μ.Χ. οπότε και οι κάτοικοι προσέφεραν το νησί τους στους Βενετούς προκειμένου να αποφύγουν την Τουρκική κατοχή.

Το 1538 μ.Χ. ο Αλγερινός πειρατής Μπαρμπαρόσα ήρθε στο νησί και έσφαξε τους κατοίκους. Γύρω στα 1600 μ.Χ. όσοι σώθηκαν και είχαν καταφύγει στην Ευβοια και στη Θεσσαλία γύρισαν πίσω στο νησί. Τότε η Τουρκική κατοχή ξεκίνησε, άλλα ήταν χαλαρή. Οι κάτοικοι ήταν αυτοκυβερνούμενοι και απλά υποχρεώνονταν να πληρώνουν τους φόρους τους και να παραχωρούν 30 ναύτες που υπηρετούσαν ένα χρόνο στο Τουρκικό ναυτικό. Κανένας υπήκοος Τουρκικής καταγωγής δεν εγκαταστάθηκε ποτέ στο νησί.

Απο το 1750 μ.Χ. οι πρώτοι κλέφτες και αρματολοί άρχισαν να έρχονται στο νησί απο τον Ολυμπο, την Χαλκιδική και τη Θεσσαλία. Αλλά απο το 1810 μ.Χ. υπήρχαν διαμάχες μεταξύ των ντόπιων και των αρματoλών της ηπειρωτικής Ελλάδας. Κατά την διάρκεια της Επανάστασης του 1821 οι καπετάνιοι της Σκοπέλου βοήθησαν τους αδερφούς τους όποτε χρειάστηκε η βοήθεια τους.Οταν η επανάσταση απέτυχε στην Θεσσαλία και τη Μακεδονία, 70.000 ψυχές, άντρες, γυναίκες, παιδιά, εγκαταστάθηκαν πάλι στο νησί καταβεβλημμένοι από τις επιδημίες και τη φτώχια.

Τελικά η Σκόπελος έγινε τμήμα του Ελληνικού Κράτους το 1830.

[ Μυθολογία ] - [ Αρχαία ] - [ Βυζάντιο ] - [ Νεώτερη ] - [ Ιστορικές Προσωπικότητες ]